واژه‌شناسى الإرهاق : شتاب . الكظم : دهان يا محل خروج بازدم . سمّى : آشكار و روشن ساخت . أنهى : به روشنى ابلاغ كرد . محابّ : خوشايند . مكاره : ناخوشايند . ساختارادبى له الإحاطه : خبر مقدم و مبتداى مؤخر . فليعمل ، ليمهّد : « ل » نشانه امر است . فاللّه اللّه : به وسيله فعل محذوف منصوب شده‌اند و در اصل چنين بوده است : « فاتقوا اللّه » يا « احذروا عذاب اللّه » . تبيانا : حال براى كتاب است . شرح و تفسير ( قد علم السّرائر و خبر الضّمائر له الإحاطة بكلّ شيء ) خداوند از هر كلى و جزئى و كوچك و بزرگى آگاه است . علم خداوند به پديده‌ها در زمان وجود آنها و پيش از آن يكسان است . . . ايمان به علم خداوند به معناى پيش گفته بر ما واجب است و دليل آن در قرآن آمده است و اما آن‌چه فيلسوفان در توضيح موضوع علم خداوند به كليات و ناآگاهى وى از جزئيات و يا علم او به هر دوى آنها گفته‌اند ، گزافه‌گويى است و هيچ سودى ندارد . ( و الغلبة لكلّ